Kaybettiğimi satır aralarında arıyorum...
Boşa çabalıyorum..
Çünkü, kimse kimseyi beklemez; aramaz
Ve hiçkimse verdiği sözleri tutmaz
İnanmak insana verilen en büyük aptallıktır.
Kimseye inanmayın denilmez ki,
Unutmayalım ki, inanmak demek; zaman denen arafta "piç bir inanca eştir"
Zaman geçtikçe neye ve neden inandığınızı unutur hale getirtir
Elinizde kalan tek şey; yitirilen umutlar , hayal kırıklıkları olur..
Gözlerde biriken denizler olur.
Kimseyi bu kadar şanslı yapmayın.
Unutmayın milli piyango'da bile, 1 milyon insandan; 5'i kazanır
Hayat şanssızı gösterir ki
Şanslı olan kendini görsün
Şansta hayatın bir oyunudur...
Sadece bizler görmek istemiyoruz.
Oyuncak olmaya alıştık belkide...
Zaman bizden duygularımızı alıp,götürüyor
Haberimiz bile olmuyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder