Toplum Mu Tanrılaştı?

Her saniye bir ödüldür diyor tanrı!
Peki ama bu ödülü biz istedik mi?
Biz bu dünya'yı istedik mi?
Bu şekilde var olmayı istedik mi?
Hiçkimse iken bir kalıba sığmak neden?
Neden bu mecburiyet?
Madem hiçkimse isek, nedendir bu kimlik arayışı?

Toplum mu tanrılaştı,
Biz mi kalabalığı tanrılaştırdık.
Yorgun bedenlerin cevap vermeye mecali yok iken,
Bunların, çektiği acılardan beslenen yamyamlar yürüye dursun.
Bunların, her şeye bir cevabı vardır.

Tanrıda görmez oldu,
İblisler sarmış her yanımızı.
Feryatlar boşa,
Her kim yasağa el uzatırsa, ödül onadır.
Korku en büyük haz ola dursun,
Siz siz olun, sevginin anlamını öğrenmeye çalışmayın.
Huzurun nerede olduğunu aramayın!

Konuşmak vakit kaybı
Giyimine bakıp değer biçmek, pek bir havalı.
Değer para ile, güzellik ile ölçüle dursun,
Siz siz olun sırtında kürkü olmayana güvenmeyin,
Yüzü güzel olmayana inanmayın.

Utanç Kaynağıyız, Eski Topraklara

Artık iç savaşı da başlattınız,
Artık patlamalar kimsenin kanına dokunmuyor
Öyle ki adam ayrım bile yapıyor: "Gebersin köpek, haketti" diyor.

Benim kanım donuyor.
Bu ülke nefretle kurulmadı,birlikle kuruldu.
Ülkemin geçmişini bilmeyen birkaç kişi laf cambazlığı yapıyor...

Yazık çok yazık!
Etrafta paramparça olmuş kol,bacak,kafalar var
Ey insan evladı!
Nasıl da unutuyorsun boşlukta süzüldüğünü
Unutuyorsun! savaşın eşiğindesin
Ülken de bütünlük bozuldu,düşman huzurlu
Cesetler sende,ağıtlar sende,kayıp sende,öfkenle kaldın
Öfkeni yanlış tarafa yönlendiriyorsun
Sanma ki taraflısın
Kendini kandırma,düşman ülkeye girdiği an sende o parçalanmış bedenlerden olacaksın

Acının dili,dini,mezhebi,sağı,solu olmaz
Hala anlayamadın değil mi!
Bütün olunmazsa kara parçası kalmayacak
Sen tarihini unutmuşsun,gelecek nesil geçmişini bilmiyorken...
Kimse barıştan,insanlıktan,birlikten,beraberlikten bahsedemez

Afrika ile çok ortak noktamız var
Biz de, onlarda gelişmemiş ülkeler sıralamasındayız
Onlar da, biz de başka kuvvetlerin oyuncağıyız
Aynı zamanda büyük bir farkımız var
Onlar birlikte güçlü olacaklarının farkındalar,
Biz ise ne birliğin ne de düşmanın farkındayız
Utanç kaynağıyız eski topraklara...
Koruyamadık...
Kollayamadık...
Ne birliği,ne beraberliği,ne ilkeleri,ne de kültürü...

Uçurum Kenarındaki Ümitler

Bekliyorum, Neyi beklediğimi bilmeden
Her geçen gün biraz daha amaçsızlaşıyorum.
Ne istediğimi bilmez haldeyim,
Sanırım artık istemeye de korkuyorum.

Şu ara korku ve ben iyi arkadaş olduk.
Yalnızlıkla aram bozuldu...
Kendimi tanıyamaz oldum
Aynadaki görüntüm benimle alay eder oldu.
Puslu bir görüntüde silikleşen bir yüz,
Sadece gözler aklımda keskinleşti,
Dünden bi haber,umuda yenik gözler...

Yorgun bir ruh,umuda yenik düşmüş gözler,
Beyne direnen, beden
Hissizleşen duygulara inat, atan kalp
Sanki bedenim bir tür savaş içinde...
İçimde bir çatışma var,
Bu savaşın sonunda kazanan olmayacak.
Beklentisiz, amaçsız bir savaş bu,
Birlik yok, herkes başına buyruk.

Silikleşen anılarla birlikte, kaybolan dünler
Yaşanan dünlerle, unutulan yarınlar
Her şey bir pamuk ipliğine bağlıymış.
Savaşa inat, gülümseyen hissiz  surat
Gülümseyen surata inat, buğulu bakan bir çift göz
Artık anılarda yok, yarınlarda...
Sadece kabuslar ve karanlık
Sadece alevler ve ölümler