Acınası Geçit

oldu bitti bugün
dün geldi geçti
yarın, unutuldu
çaldılar zamanı
günleri alıp gittiler

ve sen, evet sen,
mutluluk denen çatı altındaydın
ne manidar, çatı başına yıkıldı
hüzünlendim mi? tabi ki hayır
mutlu muyum? tabi ki hayır
sen oyuncaktın sadece

şimdi görüyorum bazı bazı seni
kalbim körükleniyor
körüklendikçe, nefretim artıyor
dedemi hatırlıyorum
seni lanetleyişini
senin de o sıralar onu kirletişini

kalbim sıkışıyor, nefesim kesiliyor
gözlerim yaşlarla doluyor, kendimi yine bastırıyorum
susuyorum
kırgınlığım gün yüzüne çıkmasın diye çırpınıyorum..

sessizlik başa bela,
dayım öğretti
sustu diye her şey üstüne yıkıldı
ey büyük adam, tapasım var sana...
sen ki her şeyi bilip, altından kalkan kişi
bana kalkan olan kişi
tapılası tek erkek
ah bazen keşke... keşke...

hayat bu ama
kirletilen, toprağa girermiş değil mi?
sizler anlamazsınız bunu, siz hep gömensiniz ya
siz hep boka, çamur dersiniz ya

sizler kullanılan,biz kullanan
sizler sahiplenen, biz kovan
ah be gözünü sevdiğim dünyalar güzeli insanı
doğru mudur ki, saat gece yarısı;
senin kovuşun mu? beni uykumdan eden
yoksa senin hiçe sayıldığın gurur mu? dışarıya atılan

kalbim acıyor
gözlerim yanıyor,
söylesene bana hangisini körüklediler?
kirletilen gurur muydu?
yanan yüreğin miydi?

ÇöpLük

Bugün evden çıkarken, tekliğimi hissedip eve geri girdim
Aynı ruh halim beni, ayakkabılarımı giymeye zorladı
Korktum, kendimden korktum
Nasıl da kolay alışıyoruz her duruma

Her günüme ait yeni bir kişilik özelliği
Her günüme, yepyeni bir kişilik bozukluğu
Eskiden taş,kağıt,makas vardı..
Şimdi ise her yola yeni bir duvar çıkıyor
Her adıma yepyeni bir tuzak çıkıyor

İnsan benliği ile başbaşa kaldığı zamanlarda
Her olasılık, hakikatleşiyor
Olasılık çaprazında kalan her şey olurlaşıyor
İmkansız kavramı silik bir hece gibi
Olmaz diye bir şey kalmıyor
En kötü denilen şeker kıvamı misali
Oldu bitti işte

Bugüne bugün taptığım saçlarımı kırptım
İtiraf ediyorum ki, sinirlendikçe saçlarımı kırpıyorum
Bu yüzden kendimden de korkuyorum
İnsan taptığı nesneyi hiçe sayıyor ise...
Hiç önemsemediğine ne yapıyor o zaman?
Önemsendi, hiçleşti.
Silikleşti, çöpleşti
Önemsenmedi...
Sustu,
Pustu,
Güldü,
Geçti,
SİLDİ...
Korkma cengaver,ölümün ecele faydası yok.

Renksiz Kelebeğe Mektup

Gözlerimi açtım oradaydın
Kapattım, karanlığın ortasında bana bakıyordun
Kalktım, arkamdan yürüdün
Hatalar yaptım, arkamdaydın
Senden nefret ettim,
Kovdum, gitmedin
Her şey adına seni sorumlu kıldım, sustun
Gözlerine bakıp hakaretler ettim,
Karşımda bir çift buğulu gözle karşılaşınca, sustum

Anlamam zor oldu, ne ben seni bırakabilirim ne de sen ...
Ne ben seni uçurumdan atmaya yeltendim, ne de sen ...
Her şeyin bir sonu olduğu gerçeği beni bırakacağını düşündürtmedi bana
Ben yoksam, sende yoksun sonuçta
Seninle mutlu olmayı öğrendim
Huzuru iliklerime kadar hissettim
Güvenmeyi senden öğrendim

Senden önce her şey berbattı
Elimi uzattığım herkes kolumu kırptı
Sırtımı yasladıklarım, arkamdaki her şeyi alıp gittiler
Gözüm gibi baktıklarım, göz bebeklerime ihaneti kusarak gülümsediler
Kelime oyunu yapmam ben, lafı dolandırmak bana göre değil ki
Hem ben sanatçı mıyım arkadaş,
Dolaylı yolla güzellik anlatacağım sana
Hem benim güzel bir eserim bile yok ki, bu dünya'da sana

Senden önce hayat, bana öğretti
Her yardım çığlığında, yanında olduklarımdan "enayi" kelimesini öğrendim
Maddi manevi "al her şeyim senin" dediklerimden "çok safsın sen" kelimesini öğrendim
Çok sonraları bu "saflığın" aslında "salak" anlamına geldiğini kavradım
"Seninle her şeye varım" dostluğunun tavan yaptığı birgünde;
Bir baktım tek başıma kaldırımda oturuyorum
Hiçkimse yoktu
Belki de herkes ölmüştür diye düşünmüştü, iyi niyet bekçim
Beklemeyi ve sabırlı olmayı annem bana öğretmişti ne de olsa
Bekledim, aylarca.
Kaleme çarptığında o bekleyiş yıllarımı aldı benden
Sabırlıydım ben, elbet birgün geleceklerdi

En nihayetinde hayatla bağlantılı her kablom koptu sonunda
Ben yine karanlığımda kalmıştım
"Nefes aldığınız müddetçe yaşarsınız" denmişti bana
Bende iyi niyet bekçimin bana öğrettiği gibi, inanmıştım
Beklemekten ölmüş, sabrımın içi dökülmüş bir haldeyken
İyi niyet bekçimi, köşe başındaki küçük çocuğa yolladım
Fırsat bu fırsat diyerek topukladım
İşte tamda o gün, kaçmayı öğrendim

Senden sonra ne mi oldu
Her şey mükemmel sevgili ikizim
Her şey adına teşekkür ederim
Benim renksiz kelebeğim

Şizofren kaleminden

Nevrotiğim ben
Şizofrenim, bipolarım...
Derin bir vakayım
Sen anlamazsın beni
Aklın almaz beni
Yüreğin yetmez bana
Ömrün kısadır geleceğime

Sadece yanımda olmana ihtiyacım var
Biliyorum bana tahammül etmek zor
Katlanmak, akıl alır şey değil

Kronik bir vakayım
Duvarlarla uyum sağlayan bir rengim
Camlara uyum sağlayan bir buğuyum
Yağmura eşlik eden bir damlayım
Çoğu zaman bir damla ya da çamur birikintisiyim

Zordu kalmak
Zordu beklemek
Beyaz dört duvar ve sessizlik
Sizi aradım, yoktunuz
Günlerce uykulara sığınıp, beklemek nedir bilir misiniz?
Sesler çoğaldıkça, kaybolmak?
Kayboldukça, çırpınmak?

Gözler karanlığa alışırsa...
Kulaklar sesleri ayırt edemezse..
Her şeyi bir çırpıda yerle bir olabilir
Engel olmak kalıcı hasara neden oluyorsa,
Sadece susup, bakmak bazen iyi gelebilir
Hissizleştirir bu süreç
Bitkinleştirir insanı
Yorulmak bir eylem ola çıkar karşına

SADECE YAP

Yeni bir akış için, yeni bir adım gerekir
Hep sağ adım ise bu defa sol olmalı
Hep gri ise bu defa hep turuncu olmalı
Yepyeni olmalı bu defa demeli insan
Yapmalı, olmalı
Yüzdelik payı bırakmadan, yapabilmeli

Yapamama olasılığını ortadan kaldırmalı
Pi sayısı kadar kesinleştirmeli sonucu
Kesinleşemediyse itiraf etmemeli
Zamana inat, yapmaya;denemeye devam etmeli
Bazen bazı şeyler olmak zorundadır demeli kendine
Bu süreçte tek cümle destektir ona; OLACAK!

Emin olmalıdır kendisine
Olumsuzluğa yer vermemelidir,çünkü akbabalar bir adım ötededir
Küçük bir OLMADI harekete geçirir onları
Şşşttt yola devam
Düş ama kalkmayı bil
Beklemeden toplamayı öğren kendini
Ya sen varsın ya da sen
Başka kelime yok
Başka cümlede yok
Bir güç bekliyorsan, sadece kendinden bekle
Bir destek bekliyorsan sadece kendinden bekle
Emin ol ki, başka bir özne desteği bekliyorsan, sadece yanılgıdan ibarettir
Bu sadece bir halisnasyondur

Unutma, kendini kandırmaktan daha iyisini yapabilirsin
Yapmalısın!
Sadece adım at!
Bırak gerisini zaman hallettsin.
Önce karar ver, detayı ilk defa, geride bırakmaya ne dersin *