Huzur kayıp,
Gece gündüze gizlenmiş
Gündüz geceye mahkum.
Kayıplar vermeye devam ediyorum.
Manevi kayıplarım var.
Gittikçe insanlığımı kaybediyorum.
İnsanlığa dair tek şey öfke olarak tohumlanıyor.
İnsancık yine yaptı yapacağını,
İki kuruşluk insan için,1 tl değeri insanı heba etti.
Toplumsal bir algıdır bu dostum.
Sen yanındakini saymazsan,
O da seni saymaz.
Çevremde değerini yerle bir eden,
Saygınlığını düşüren insancıklar var.
Artık kimseye etmem şikayet,
Susma zamanı geldi.
İçimde kopan fırtınalara inat,
Sessizliğimi bozmayacağım.
Er ya da geç hakikat tokat gibi çarpacak.
Her kaybettiğine üzülme,
Aldığın bir ödül olacaktır sonunda.
Seni bugüne kadar,
Bir yerlere getiren senin inancındı.
Şimdi ise başkasının inancından medet umma!
Unutma ki herkes kendi kadar insandır.
Ve anla ki, Menfaat bitti mi pazarlık biter.
Tek tırmandıysan dağı
Tek çıktıysan yokuşu
Artık kimsenin itmesini beklememelisin!
Sana senden başka dost kalmamış ise,
Kaybedemeyeceğin bir nesne ile yola koyul.
Seni saymayanlar ile yola devam etme!
Durup sorgula,
Ve boşa zaman kaybetme!
23 Ağustos 2016 Salı
#YERDEN YAĞAN YAĞMURLAR#
Karanlığın hüküm sürdüğü günlere inat
Küçük bir tebessümdü onu yaşatan
Kendi hüznünü arkaya sakladı insan
Yanındaki insancığa sarıldı.
Hayata verilen ikramlara karşı,
Bu insancığın tebessümünü istedi
Zaman ilerledikçe, ikramlar az geldi.
Zaman kısaldıkça, hüzün bulutları boy gösterdi
Yıldızlar zamanda kayboldu.
Güneş doğmaktan usandı.
Ay geceye küstü.
Bulutlar yere indi,
Yağmurlar yerden yağdı.
İstenilen ufak tebessümdü oysa,
O tebessüm bir dünya'yı yerle bir eden ki!
İstediğinde o dünya'yı yeniden toparlayandı.
İnsancık sıkıldı,insandan.
İnsanın ona verdikleri az geldi.
Sonu gelmeyen ırmaklar,
Tükenmeyen meyveler,
Hiç bitmeyecek bir sabır,
Her gün artacak bir aşk vaadetti ona insan!
Ve sözünü tuttu insan.
Fakat yapılanlar, gün geçtikçe az geldi insancığa!
Tebessüm yerini, gözyaşına bıraktı.
Öfkeye, nefrete yer açıldı.
Sonu gelmeyen bir karanlık oluştu.
İnsan bu girdaba sürükleniyordu.
İnsancık, insanı bıraktı
İnsan girdaba girdi.
Kendi hiçliği ile yüzleşti!
Ve anladı ki,
Sadece kendisiydi hakikat!!!
Kendisini kandırdığı tebessüm,
Bütün bir dünya'yı yere indirmişti.
Şimdi de o dünya'yı,
Kendi tebessümü ile düzeltecekti.
Ve insan anladı ki,
Yerle bir ettiği dünya, Kendi hakikatiydi!!!
Küçük bir tebessümdü onu yaşatan
Kendi hüznünü arkaya sakladı insan
Yanındaki insancığa sarıldı.
Hayata verilen ikramlara karşı,
Bu insancığın tebessümünü istedi
Zaman ilerledikçe, ikramlar az geldi.
Zaman kısaldıkça, hüzün bulutları boy gösterdi
Yıldızlar zamanda kayboldu.
Güneş doğmaktan usandı.
Ay geceye küstü.
Bulutlar yere indi,
Yağmurlar yerden yağdı.
İstenilen ufak tebessümdü oysa,
O tebessüm bir dünya'yı yerle bir eden ki!
İstediğinde o dünya'yı yeniden toparlayandı.
İnsancık sıkıldı,insandan.
İnsanın ona verdikleri az geldi.
Sonu gelmeyen ırmaklar,
Tükenmeyen meyveler,
Hiç bitmeyecek bir sabır,
Her gün artacak bir aşk vaadetti ona insan!
Ve sözünü tuttu insan.
Fakat yapılanlar, gün geçtikçe az geldi insancığa!
Tebessüm yerini, gözyaşına bıraktı.
Öfkeye, nefrete yer açıldı.
Sonu gelmeyen bir karanlık oluştu.
İnsan bu girdaba sürükleniyordu.
İnsancık, insanı bıraktı
İnsan girdaba girdi.
Kendi hiçliği ile yüzleşti!
Ve anladı ki,
Sadece kendisiydi hakikat!!!
Kendisini kandırdığı tebessüm,
Bütün bir dünya'yı yere indirmişti.
Şimdi de o dünya'yı,
Kendi tebessümü ile düzeltecekti.
Ve insan anladı ki,
Yerle bir ettiği dünya, Kendi hakikatiydi!!!
18 Ağustos 2016 Perşembe
#KUŞ BAKIŞI#
Suskunlugu,çozum sandigim cok zamanlar oldu
Simdilerde anliyorum ki, cozumu falan hikaye imis
Asil sebebim, anlasilmak imis
Insan anlasildigi kadar,hayatina renk katabilir imis
Bende isin bu tarafinda donmusum
Simdi anlam kazanmasi gereken seyler,
Bir hiclikten ibaret...
Zamanin zincirini kopardigi bu gunlerde,
Her seyin bazi bazi nihilizme gittigi gorusundeyim.
Durup baktigim an etrafima,
Bir karabulut gozlerime iniyor.
Pembelik gidiyor, sadece iskelet kaliyor.
Otekilestirmeyin,nesnelestirmeyin
Her seyden once siz de iskeletesiniz,
Onlarda iskelet, gozluklerinizi cikarmayi unutmayin.
Simdilerde anliyorum ki, cozumu falan hikaye imis
Asil sebebim, anlasilmak imis
Insan anlasildigi kadar,hayatina renk katabilir imis
Bende isin bu tarafinda donmusum
Simdi anlam kazanmasi gereken seyler,
Bir hiclikten ibaret...
Zamanin zincirini kopardigi bu gunlerde,
Her seyin bazi bazi nihilizme gittigi gorusundeyim.
Durup baktigim an etrafima,
Bir karabulut gozlerime iniyor.
Pembelik gidiyor, sadece iskelet kaliyor.
Otekilestirmeyin,nesnelestirmeyin
Her seyden once siz de iskeletesiniz,
Onlarda iskelet, gozluklerinizi cikarmayi unutmayin.
7 Ağustos 2016 Pazar
#NARSİST BEBEK#
Sorun temelli atılan her adım sorun getirir
Güven temelli oluşan her hikaye mutsuzluk getirir
Önce kendine gelmeli insan,
Önce kendini keşfetmeli insan,
Öğrenmeli ki ondan bir tane daha yok!
Bunu kavramak oldukça zor olmalı.
Ki kendim dahi hala anlayamadım.
Kendimle başbaşa kaldığım şu uçsuz bucaksız zamanlar,
En çok da kendime ihanet ettiğim o zamanlar,
Hala kırgınım kendime...
Toparlayamadığım onca şeye!
Bir de bunu ekledim..
Karmaşa çorap söküğü gibi oldu
Düzenden eser kalmadı.
Sanki onca savaşı, şimdiki karmaşa için vermiş gibiyim
Kendime kızgınım,
En çok da kendim dışındaki herkesin hayatını kolaylaştırmaya çalıştığım için.
Kendime öfkeliyim,
En çok kendimi dinlemek yerine,kendim hariç herkesi dinlediğim için.
Kendime yaptığım şeyleri hazmedemiyorum,
Hayatımdaki herkese gösterdiğim sevgiyi,saygıyı,mutlu etmek için attığım taklaları....
Kendim için çeyreğini bile yapmadığım için...
Cümleler yine sonsuz oldu.
Hep üç noktaya vardı sonuç.
Tıpkı şu anda kendime yaşattığım saçmalıklar gibi.
Artık her şeyin bir sonu olmalı.
Her şey bir sonuca varabilir.
Bir muamma içinde kurduğum bir dünya bu
Ne başı belli, ne de sonu.
Artık dur demeli bazı şeylere.
İlk adım başlandı.
Dönüş için çok geç.
Kendim hariç hiçbir canlıya tapmayacağım.
Anladım ki; dostta benim, düşman da benim...
Sevgili de benim, arkadaş da benim...
İnsanlar seni istedikleri gibi kimliklendirirler.
Fakat önemli olan senin onları koyduğun yerdir.
Sadece kendini gören kişiolmalısınız.
Dilerseniz bencil deyin.
Fakat doktor önce kendi yarasına pansuman yapmalı!!!
Ötesinde netice belli...
Şimdi anladın mı narsist bebeğim.
Sadece senli olmalı artık her kelimen,
Her adımın senli olmalı.
Sadece kendinle beslenmelisin.
Herkesi dinle, ama senli bir fikrin olsun.
Herkes bir şekilde yönlendirmeye çalışır seni
Sen ki sadece canlılar evreninde kendine tapan ol.
Ötesinde netice belli...
5 Ağustos 2016 Cuma
#ŞİMDİ 4/4LÜK HER ŞEY#.
Bugün günlerden ayrılık zamanı
Sonsuz teşekkürlerin havada uçtuğu birgün
Binbir kelimeye sığınma günü
Gereksiz kırgınlıkların baş gösterdiği sefil birgün
Kırgınlığın yerini,nefrete bıraktığı birgün
Mutluluğa vedanın başladığı birgün
Tek duygunun, mantığın söz sahibi olduğu birgün.
Serzenişler bitti
Ve sen gittin
Gidişin bir kentsel dönüşüm projesiydi
Sen o harabeyi yıkma cesareti verdin
Şimdi ben de yeni bir bina'ya emek verebilirim
Az çaba ile gelecek olan bir huzur olacak
Sen olmasaydın, harabe yüreğim hep kırılgan olacaktı.
Şimdi her şeyi göze aldım
Ve pimi çektim
Bütün dünler yıkıldılar...
Şimdi önüme bakacağım.
Sefil duyguların yerini,cesur bir kimliğe değiştim
Duygu karmaşası bana göre değil
Herkes durması gerektiği yerde
Herkes durmak istediği durakta bekliyor.
En büyük kırgınlığım, başta söylemen gerekeni yine sonda söyledin.
Bu yüzden noktalar, virgüle döndü.
Fakat artık, keskin ünlemler var.
Soruların gereksizliği sadece aynalarda beliriyor.
Tek dürüstlük aynada kendini gösterdi.
Ne kadar huzurla doldum,
Bunu hiç bilemeyeceksin.
Şimdi anlıyorum ki, her daim kendime dürüsttüm
Kendim ve herkese dürüsttüm
Hiçbir zaman kimseyi değiştirmeye çalışmadım
Ya da değişmeleri için zorlamadım
Fakat sen hep değişim göstermemi istedin
Ben bir isyanım
İsyanı bastıramazsın, BELKİ BİR SÜRE kandırırsın
Fakat sonra??
Baş edemezsin benimle
Sorularım seni kasıyor ise, artık noktalamalısın.
Şimdi bir isyan perdesi daha
Bunu bastırmaya zorlayan sensin
Zarar sende bitti
Neden mi???
Beklediğin sonuç yoktu
Sonun bir başlangıcını başlattın
Yıkılması gereken harabeyi yıktın
Kendinin başlatmak istediği,Yeni yapıyı hiçe saydın
Önemi yok.
Herkes yeni başlangıçları sever tatlım.
Sıkma canını sen,
Sen dışında artık herkes dost
Dostluğun düşmanlığa dönüşmesi kadar karmaşık bir düzen bu
Sayende şimdi dörtdörtlük her şey.
Sonsuz teşekkürlerin havada uçtuğu birgün
Binbir kelimeye sığınma günü
Gereksiz kırgınlıkların baş gösterdiği sefil birgün
Kırgınlığın yerini,nefrete bıraktığı birgün
Mutluluğa vedanın başladığı birgün
Tek duygunun, mantığın söz sahibi olduğu birgün.
Serzenişler bitti
Ve sen gittin
Gidişin bir kentsel dönüşüm projesiydi
Sen o harabeyi yıkma cesareti verdin
Şimdi ben de yeni bir bina'ya emek verebilirim
Az çaba ile gelecek olan bir huzur olacak
Sen olmasaydın, harabe yüreğim hep kırılgan olacaktı.
Şimdi her şeyi göze aldım
Ve pimi çektim
Bütün dünler yıkıldılar...
Şimdi önüme bakacağım.
Sefil duyguların yerini,cesur bir kimliğe değiştim
Duygu karmaşası bana göre değil
Herkes durması gerektiği yerde
Herkes durmak istediği durakta bekliyor.
En büyük kırgınlığım, başta söylemen gerekeni yine sonda söyledin.
Bu yüzden noktalar, virgüle döndü.
Fakat artık, keskin ünlemler var.
Soruların gereksizliği sadece aynalarda beliriyor.
Tek dürüstlük aynada kendini gösterdi.
Ne kadar huzurla doldum,
Bunu hiç bilemeyeceksin.
Şimdi anlıyorum ki, her daim kendime dürüsttüm
Kendim ve herkese dürüsttüm
Hiçbir zaman kimseyi değiştirmeye çalışmadım
Ya da değişmeleri için zorlamadım
Fakat sen hep değişim göstermemi istedin
Ben bir isyanım
İsyanı bastıramazsın, BELKİ BİR SÜRE kandırırsın
Fakat sonra??
Baş edemezsin benimle
Sorularım seni kasıyor ise, artık noktalamalısın.
Şimdi bir isyan perdesi daha
Bunu bastırmaya zorlayan sensin
Zarar sende bitti
Neden mi???
Beklediğin sonuç yoktu
Sonun bir başlangıcını başlattın
Yıkılması gereken harabeyi yıktın
Kendinin başlatmak istediği,Yeni yapıyı hiçe saydın
Önemi yok.
Herkes yeni başlangıçları sever tatlım.
Sıkma canını sen,
Sen dışında artık herkes dost
Dostluğun düşmanlığa dönüşmesi kadar karmaşık bir düzen bu
Sayende şimdi dörtdörtlük her şey.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)