İmrenilen Oyuncular

Hayatımda hep, tercihi kendim yaptığıma inandım.
Meğer her şey bir oyunmuş.
İlk oyun bitti.
Artık oynamak istemiyorum.
Fakat bu da benim seçimim değil

Piyon olmak çok korkunç.
Hayat bizi her şeye koşulluyor,
Pavlov'un köpekleri gibiyiz...
Koşullu havlama! Koşullu açlık!
Başlangıç var. Koşullu başlangıç gibi...

Korkmuyorum artık.
Heyecanda duymuyorum.
Beni uyutabilirsin. Fakat beynimi uyutamadın.
Aptal bir saat gibi işliyor.
Çoğunlukla şizofrence konuşuyor benimle.

En komiği koşullama raporu hazır!
Kukla ipleri otomatik.
Sonu yok bu oyunun, sadece başka bir sahnesi var.
Perdeyi görenler mutsuz,
Perdeyi bekleyenler umutlu,
Perdeyi hiç göremeyenlere imreniyorum...