14 Temmuz 2015 Salı

Uçurum Kenarındaki Ümitler

Bekliyorum, Neyi beklediğimi bilmeden
Her geçen gün biraz daha amaçsızlaşıyorum.
Ne istediğimi bilmez haldeyim,
Sanırım artık istemeye de korkuyorum.

Şu ara korku ve ben iyi arkadaş olduk.
Yalnızlıkla aram bozuldu...
Kendimi tanıyamaz oldum
Aynadaki görüntüm benimle alay eder oldu.
Puslu bir görüntüde silikleşen bir yüz,
Sadece gözler aklımda keskinleşti,
Dünden bi haber,umuda yenik gözler...

Yorgun bir ruh,umuda yenik düşmüş gözler,
Beyne direnen, beden
Hissizleşen duygulara inat, atan kalp
Sanki bedenim bir tür savaş içinde...
İçimde bir çatışma var,
Bu savaşın sonunda kazanan olmayacak.
Beklentisiz, amaçsız bir savaş bu,
Birlik yok, herkes başına buyruk.

Silikleşen anılarla birlikte, kaybolan dünler
Yaşanan dünlerle, unutulan yarınlar
Her şey bir pamuk ipliğine bağlıymış.
Savaşa inat, gülümseyen hissiz  surat
Gülümseyen surata inat, buğulu bakan bir çift göz
Artık anılarda yok, yarınlarda...
Sadece kabuslar ve karanlık
Sadece alevler ve ölümler


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder