Sarf edilebilecek bütün kelimeler bitti
Avuçlarımda kalan yitik bir alfabe
Uzun cümleler yok artık
Uzun birleşik kelimeler yok artık
Bir araya zor gelen harfler var
Fakat bir kelime oluşturmak çok zor artık
Uzaktan bakılan buğulu camlar var bende
Bakıpta göremeyen gözler var sende
Konuşacak çok kelime var bende
Sende yitip giden bir alfabe var
Bende sarılmak için yanıp tutuşan bir yürek
Sende ise kollar var
Eksiğiz evet
Bütün mesele eksikleri bir araya getirmek değil miydi?
Sen benim kollarım,ben senin yüreğin
Sen benim ışığım, ben senin gözlerin
Sen benim dilim,ben senin alfaben
Sen benim kulağım,ben senin müziğin olurdum
Oldururduk, oldururdum
Ters bir bakış açısıydı belki de seninki
Belkide benim bilmediğim bir sessizlikti seninki
Yollar değişebilir
Mevsimler değişebilir
İnsanlar değişebilir
Fakat umut değişken değildir
Umuda yol almıştım seninle
Bütün karanlığına rağmen
Olmadı, olduramadım
Siyahlar beyaza çalmadı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder