Değersiz Olan Şeyin Varlığıdır Hayat

Kendim ve yine kendimim ben bu gece.
Hep yek, hep tek devam.
Günler geçtikçe, bu yeklik bana ilham veriyor.
Kendimi keşfediyorum sanki.

İnsan çoğaldıkça gerçekten de azalıyormuş,
Öyle olduğuna kanaat getirdim.
İnsan teklik kavramını sindirdikçe, gerçek huzura koşuyormuş.
Sizi sizden çalan insanlarlardan kaçın!
Tölere etmeyin kimseleri!
Günü geldi mi, onlar sizi kimsesiz koyacak ilk insanlar olacaklardır.

Hazmetmek zordur, zaman kavramı gerekir ona.
Zaman kavramı insanı yer bitirir.
Arkana bakmanı istemeyen bir kavramdır.
Yer yer silmek,
Yer yer konuşmak,
Yer yer sövmek gerekir buna,
Bazen de...
Sadece susmak gerekir.

Aslında zaman hiçliktir,
Saat hiçbir şeydir,
Değersiz olan şeyin varlığıdır hayat...

Bazen de sadece sen algısıdır
Sen çözemezsin, seni
Çözerler sanırlar, çözdürmeye yüz tuttururlar seni
Fakat nafile
Kimsecikler çözemez seni
Sen yine sende saklıdır...