Teşekkürler

Bazen her şey durur,
Nefes bile alamaz hale gelir insan.
Kalbin sıkışır,
Gözler acır,
Konuşacak mecalin kalmaz...
Yorgunluk diz boyudur.

Anlat derler,
Hangi biri anlatılabilir ki!
Hazmedilemeyen onca şey var iken!
Bu yemek değil ki; soda içip hazmedesin,
Sonra nasıl hazmettiğini anlatasın.
Evet, onca zaman geçmesine rağmen hala yediremiyorum kendime!

Bir at düşün; sen o atın ön bacaklarını kırdın!
O at eskisi gibi özgürlüğüne koşabilir mi?

Depremler oldu,
Heyelan kalanı aldı gitti,
Son artıkları hortum götürdü,
Velhasıl kelam sana sonsuz teşekkürler sunarım...
Beni benle tanıştırdın,
Beni kendimle yüzleştirdin,
Şimdi kendimden başka düşmanım yok,
Kendimden başka dostumda yok!