Ölüm melekleri ile bir akşam yemeğiydi
Zifiri karanlık bir ruha refak zamanıydı
Zifti andıran vücutlar...
Soluk alınamayan bir gece
Nefret kokan kelimeler
Buğulu bakan gözler
Kırgındı yaşlar
Hüsran doluydu gökyüzü
Hıçkıra hıçkıra ağladı
Oysa hatalı tamamen gökyüzüydü
Toprağı örtememişti.
Toprak nefret doluydu,
Ancak ne kadar öfkesini dile getirebilirdi ki!
Susmak gerekirdi.
Sonuçta anlaşılmak zor olmamalıydı.
Zaten hatalar telafi edilmeye maruz kaldıysa,
Gereği yoktu kelimenin, cümlenin...
Sessiz bir sis bulutuydu hayat
Gölge dansıyla canlanırdı
Şimdi aynada bakan gözlere küsme zamanı
Ört aynayı,
Kapat gözlerini
Hayaller ara sokaklara gizlendi
Umutlar karanlığa karıştı.
Sessizce sar bugünü.
Dünler arafa girdi.
Gerçek karmaşık.
Hayaller aptallar içindir.
Umutlar ise sadece...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder