Desteğe köstek olunur
Huzura düşman buyrulur.
Aileye pislik bulaşır
Huzur namerde verilir
Soğuk bir ölüm fısıltısı inlerken,
Camlar sisle kaplanır.
Soluk kesildikçe,
Gerçek imana gelir.
Sessizliğini koruyan vicdan söze dahil olur,
Oysa iş işten geçmiştir.
Gölgelidir gelecek.
Yarın dan haber yoktur.
Uğultuludur ölüm perdesi.
Beden diri iken,
Ruh dağılmıştır geniş zamana.
Kayıp bir yarın için çırpınır göçmen kuşları.
Yol güzergahı yoktur.
Şimdi havalar her yerde soğuk,
Gidilecek ne bir yol,
Ne bir yordam vardır....
Yorgun düşmüş kanatlar,
Boşa çırpılan kanatlar...
Şimdi her şey sonsuz uçurum.
Yolu kesip atmalı,
Kanatları koparmalı,
Adapte olma zamanı.
Pisliğe akmalı
Derine işlemeli.
Nefret kaynamalı...
Ve volkanik bir yanardağ gibi püskürme zamanı.
Zamana dair her şey,
Boşluğa akan kumlardan ibaret.
Bir kum tanesi ile başlayan bir sabır...
Sonsuz kum kütlelerine haps oldu şimdi.
Sessizce Boşluğa akmalı.
Akıp sonsuza karışmalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder