Korkağın cesura yamanmasının sonu yok,
Paranın kefene paralel gelme olasılığı yok.
Güzel sözle kalpler aydınlanır da,
Kötü söze lüzum yok.
Bir han burası, yolu şaşırmanın manası yok.
Dön bak arkana, nereden geldin nereye ilerliyorsun.
Güzel bir kaldırımdan geçtiğinde, orada bir emek olduğunu unutma.
Elini taşa atmazsan, bir duvar oluşturamazsın!
Şayet ki, insanlara basarak bir yere geliyorsan !
Çıktığın gibi o yolun inişi de var...
Unutma ki, etrafında biriktirdiğin insanlar senin yansımandan ibarettir.
Bir vicdan ki, herkesin içinde bulunmayan bir bağcıktır o.
O bağcık ki, çoğu zaman seni düşürse de ,
Seni hiçbir zaman yanıltmaz.
Düştüğünde anlarsın ki bir felaketten kurtulmuşsundur.
İnsan dediğin et, su, hırs, kibirden oluşmuştur.
Bazen hanına gelen özel insanlar olur...
Onların ruhları satılmadığı için, farklı bir enerji ile dolarsın.
Adeta bir toprak gibidirler.
Etraftaki her şey filizlenir, Nefes aldığını hissedersin.
Oysaki çok geçmeden onun da ruhu emilir.
Gözleri boş ve karanlık bakmaya başlar.
Gülümsemek bir görev gibidir, sadece ağzı kıvrılır...
Ya da gülümsemezler...
İzliyorsun biliyorum ey frejha, Kaptırdılar kendilerini ziftin tadına.
Korkuları gece gelmesin diye saklanıyorlar.
Dilleri çatallı, gözlerinin feri yok.
Mumları yaktım,
Belki birgün; Birinin içindeki o küçük ışığı, mıknatıs gibi çekmesine neden olabilir.
Bekletiyorlar, o ışığı bulamayacaklarını bile bile.
Herkesi sarmış bir hayat telaşı.
Bütün günün mekaniğini, bir masada kirletip aydınlatıyorlar sokak lambalarını.
Gökyüzü gittikçe kararıyor, bitkin düşmüş yıldızlar...
Yer yüzünden yükselen isyana katlanmak istemiyorlar.
Madem bir isyan var ki neden sonu gelmiyor!
Lilith bile şaşırdı,
Ölüm mü yaşam mı!!!
Erken gelen bir arafta kalış bu.
21.yy'ın vebası bu olmalı.
Bataklıkta çırpınan, inadına yüzmeye çalışan bir avuç balık misali.
İnadına yanında tutmaya çalışma kimseyi,
Mal mülk biter birgün, Huzuru bulmak için kendi gölgene sığın!
Tabağında olduğu kadar iste,
Şunu bil ki, o sana ait değilse asla ona sahip olamayacaksın!
Korkaklığı sessizlik olarak algılayan aptalları duyma.
Onlar gibi yancı olmadığın için, çene kaslarını oynatıyorlar.
Sağır olmayı öğren, ama prensiplerini ezdirme.
Bir kere ezme teşebbüsünde bulunanı ez geç.
Unutma ki, şerefi olmayan bir insanın
Bir böcek kadar bile değeri yok...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder