Ve Tanrı Yarattı; APTAL İNSANI

Herkes kendi halinde yaşamaya devam ediyor
Kimisi şuan kartonun üstünde, uyuşmuş bedenine rağmen huzurla uyuyor
Kimisi sıcacık yatağında bir sağa bir sola dönüyor
Kimisi mutlulukla ruh eşine sarılmış,tv izliyor
Kimisi bedenine kollarını dolamış,müzik dinliyor
Kimisi kaybettiklerine ağlıyor,soğuğa inat..sol cebindeki şişeyle, sokakları tavaf ediyor
Kimisi gecenin bu saatinde çalan telefonla yıkılıyor
Kimisinin ise bu saatlerde sevinçten ağzı kulaklarına varıyor

Hayat bu. Farklı yerlerde, farklı hayatlarla renkli bir dünyadayız sanki
Aslında bu dünya; Renkliden çok grimtrak
Çünkü renkli demek; Eşit demek, farklılıkların tatlı karmaşası demek
Fakat renkler eşit dağılmıyor ki
Mutluluktan çok, acı var
Huzurdan çok, huzursuzluk var
Toktan çok, aç var
Tamlıktan yoksunuz...gittikçe eksiliyoruz
Kimisinin ekmek almak için, fabrikada kaybettiği kolu
Kiminin mutlu olmak için kestiği yüreği
Kiminin biriyle düşlerine ulaşmak için gittiği yoldan, yarım dönmesi

Kiminin hayata olan sevincini ellerinden alıyoruz..
Nasıl mı?
Hayatın acımasız oyunlarından galip çıkamayıp, bedensel olarak eksilenler....
Bazı şeyler için, hep bir günah keçisi arıyoruz,
Sokakta tekerlekli sandalyede birini gördüğümüzde, asalak gibi gözlerimizi dikip. Acıyarak bakıyoruz
Sizce bu ne kadar doğru?
Sizce bu devletin sorunu mu?
Sonra ne oluyor biliyor musunuz?
Bu insan bu bakışlardan dolayı dışarı çıkmıyor..

Bizler somut olan şeylere, bu bakış açısıyla yaklaşıyoruz
Yaptığımızın yanlışlığını hepimiz kabul ediyoruz. Fakat bir gelişme yok
Asıl sorun, kabullenip sallamak.
Kör olmayı görev sayanlarımız var.
Sanırım böyle çok mutlular
Bu Mutluluğunuzla, bir an önce ölmenizi temenni ediyorum.

Bizler gelişmelere kısırız
Neden mi?
Bizlerin kendimize ait, bir bakış açısı yok
Yaşamak için bir nedenimiz yok
Olmadığı gibi, olanlara kafa tutuyoruz,
İnançlarını zedeliyoruz
Fikrimiz olmayan her şeye kafa tutuyoruz,
Susup, kabullenmeyi geçtim...asilce gitmeyi bile bilmiyoruz
Bu aslında çok net bir şeyi ortaya çıkarıyor
İnsanın kendisine saygısı yoksa..
Ne karşıdakinin düşüncelerine saygısı olur
Ne de duygularına...ne de inançlarına
Bir yerde aslında beynimizi de kenara bırakmış vaziyetteyiz
Ve çok bariz ki, duygularımızı da artık kullanmıyoruz

Erkek diyor ki; "Para olduktan sonra ayağıma gelmeyecek kadın yok"
Kadında diyor ki; "Bende bu güzellik olduktan sonra, elde edemeyeceğim erkek yok"
Peki ya kalp? ya duygular?
Madem böyle, bari hayvanlara saygı duyun
En azından onlar hala aynı amaca hizmet ediyorlar
Boş yere zarar vermiyorlar...
Tek savaşları, hayatta kalma mücadeleleri
Onlara saygı duyun, Bizden daha sadıklar
Onlara saygı duyun, kendi sınırlarını biliyorlar
Onlar bencillik nedir bilmiyorlar
Gerektiğinden fazlasını alma algıları yok
Bizim algımız var...sadece var, algı bozukluğumuz var
Bizler elimizde olan hiçbir şeyin ne değerini, ne de kullanma adabını biliyoruz.
Ve tanrı yarattı; APTAL İNSANI