Nevrotiğim ben
Şizofrenim, bipolarım...
Derin bir vakayım
Sen anlamazsın beni
Aklın almaz beni
Yüreğin yetmez bana
Ömrün kısadır geleceğime
Sadece yanımda olmana ihtiyacım var
Biliyorum bana tahammül etmek zor
Katlanmak, akıl alır şey değil
Kronik bir vakayım
Duvarlarla uyum sağlayan bir rengim
Camlara uyum sağlayan bir buğuyum
Yağmura eşlik eden bir damlayım
Çoğu zaman bir damla ya da çamur birikintisiyim
Zordu kalmak
Zordu beklemek
Beyaz dört duvar ve sessizlik
Sizi aradım, yoktunuz
Günlerce uykulara sığınıp, beklemek nedir bilir misiniz?
Sesler çoğaldıkça, kaybolmak?
Kayboldukça, çırpınmak?
Gözler karanlığa alışırsa...
Kulaklar sesleri ayırt edemezse..
Her şeyi bir çırpıda yerle bir olabilir
Engel olmak kalıcı hasara neden oluyorsa,
Sadece susup, bakmak bazen iyi gelebilir
Hissizleştirir bu süreç
Bitkinleştirir insanı
Yorulmak bir eylem ola çıkar karşına
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder