Acınası Geçit

oldu bitti bugün
dün geldi geçti
yarın, unutuldu
çaldılar zamanı
günleri alıp gittiler

ve sen, evet sen,
mutluluk denen çatı altındaydın
ne manidar, çatı başına yıkıldı
hüzünlendim mi? tabi ki hayır
mutlu muyum? tabi ki hayır
sen oyuncaktın sadece

şimdi görüyorum bazı bazı seni
kalbim körükleniyor
körüklendikçe, nefretim artıyor
dedemi hatırlıyorum
seni lanetleyişini
senin de o sıralar onu kirletişini

kalbim sıkışıyor, nefesim kesiliyor
gözlerim yaşlarla doluyor, kendimi yine bastırıyorum
susuyorum
kırgınlığım gün yüzüne çıkmasın diye çırpınıyorum..

sessizlik başa bela,
dayım öğretti
sustu diye her şey üstüne yıkıldı
ey büyük adam, tapasım var sana...
sen ki her şeyi bilip, altından kalkan kişi
bana kalkan olan kişi
tapılası tek erkek
ah bazen keşke... keşke...

hayat bu ama
kirletilen, toprağa girermiş değil mi?
sizler anlamazsınız bunu, siz hep gömensiniz ya
siz hep boka, çamur dersiniz ya

sizler kullanılan,biz kullanan
sizler sahiplenen, biz kovan
ah be gözünü sevdiğim dünyalar güzeli insanı
doğru mudur ki, saat gece yarısı;
senin kovuşun mu? beni uykumdan eden
yoksa senin hiçe sayıldığın gurur mu? dışarıya atılan

kalbim acıyor
gözlerim yanıyor,
söylesene bana hangisini körüklediler?
kirletilen gurur muydu?
yanan yüreğin miydi?