#BİLİYORUM SUÇLU BENİM#

Saygının sırtını döndüğü
Sevginin boşluğa terk edildiği
Seviyesizliğin dibe vurduğu
Kaypak insancıkların türediği bu süreç tam bir kaos

Fark ettim ki ben yanlış zamandayım.
Yanlış zamanda yapılan bir oyuncağım.
Beynin geride kalması gerekli kılınan bu zaman,
Çapraşık bir zaman benim için.

Karmaşık oyuncaklar rafta şimdi
Saçları olan güzel bebekler devri şimdi.
Yüzü boyalı,
Teni kapalı bebek,
Seni sevme zamanı.
Sevin artık, Bu zaman tam senin zamanın.
Beyin korteksinin içine bakan yok!
Hacmi seni yorar, beni çıldırtır.
Ten güzelliğinin, alıklığını kapattığı bu süreci değerlendir!

Alıklığını yok sayacaklar,
Tenine tapacaklar yavru ceylan...

Kendi kendine kalamayacaksın
Ruhun çırpınışlara girer mi bilemem
Ama sen pişman olmazsın
Düşünebilecek bir  Mküp meselesi bu

Önce yüzünü kaybettin, güzelliğim.
Ya o pamuk eller??
Şimdi karanlığın içinde, kendini bile saramaz haldeler.
Hep derdim ya sana;
Bu temiz kalbi kirletme,
Bu ruhu parçalama,
Ürkütme o bakışlarını,
Dik yürü, Ürkek bakarsan boynunu bükerler be çocuk!!!
Neden beni dinlemedin sanki?
Şimdi bu karanlık bana çok fazla.
Yardım istemeye yüzün yok biliyorum!
Ama ben ki, seni ben saydım.
Ben ki. ruhunu ruhuma eşitledim.
Kötüysen; ruhun bedeninin haykırışlarını, kulaklarıma yankılatır!
Bu yankı, bana beni unutturur.

Oysa sen...

Ben ruhumdaki son ışığı da kaybettiğimde, yanımdaydın.
Feryatlarıma aldırmadın.
Sadece sustun, bekledin.
Bekledin, gözlerimin içine bakıp acımla beslendin.

Şimdi ben yine kendimi yok sayacağım
Ve yine seni, kendi girdabından çıkaracağım.
Ve sen, yine bu yapılan sessiz el uzatışıma;
Aptal diyeceksin,
Kurtulduğun için gülümsemek yerine;
Yeniden alıklığa vuracaksın...
Hiçliğine doyamadığın şu günlerde,
Yine ve yeniden en büyük aptal benim...
Girdabında ölüme terk etmediğim için, suçlu benim.