şu günlerde kendime tahammülüm yok
kendimi duymaktan bıktım
son ışığın gölgesi de gitti
artık yapacağım şeylerden korkuyorum
Bocalamalarımın şiddeti arttı
algı sorunu yaşadığım şu günlerde tek dostum kendimim
en büyük düşmanımda kendimim
içimdeki şeytanlarla yaşamak çok yorucu
hepsine birden uyum sağlamak çok zor
fakat beni dizginleyen tek şey beyin uyuşukluğum
beynimi uyuşturmadığım takdirde bir karmaşa girdabı oluşuyor
bu girdap alacakaranlığın tam ortasında oluyor
Bugün yine o girdapta çırpınıyorum
nefes alamıyorum
göğsümün sıkışıklığı bedenimin kaskatı olmasına neden oluyor
ölüm ile yaşam arasında sıkıştım yine
Bu arafta kalmak tam bir cehennem
Kendi cehennemimi yarattım ben
yanımda sürüklediğim tek beden kendimim
çok fazla varlıkla yaşıyorum
kimseye zarar vermek istemem
bu arafta kimseye yer yok
tek bir beden gerekli!!!
tek bir kurban
bazen gönüllü olmalı insan
koşulsuz şartsız bir adım atmalı
görünürde kurban çok fazla
fakat bir bedende yaşayan şeytancıklara yaranmak çok zor
hepsini mutlu etmeli ki bende mutlu olayım
Peki bakalım sizler dönün hadi
ben yola devam etmeliyim
fiziki anlamda hep yek, hep tek..
Kendime yettiğim şu alemde
Kendinize zaman ayırın, bana değil
Kalp atışlarınızı, ruh halinizi görmekten sıkıldım
Kendim yeterim bu cehenneme
Daha fazla karanlık istemiyorum
Zifiri karanlığın ortasında,
kendi girdabımda boğulduğum yeter bana
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder