Güven temelli oluşan her hikaye mutsuzluk getirir
Önce kendine gelmeli insan,
Önce kendini keşfetmeli insan,
Öğrenmeli ki ondan bir tane daha yok!
Bunu kavramak oldukça zor olmalı.
Ki kendim dahi hala anlayamadım.
Kendimle başbaşa kaldığım şu uçsuz bucaksız zamanlar,
En çok da kendime ihanet ettiğim o zamanlar,
Hala kırgınım kendime...
Toparlayamadığım onca şeye!
Bir de bunu ekledim..
Karmaşa çorap söküğü gibi oldu
Düzenden eser kalmadı.
Sanki onca savaşı, şimdiki karmaşa için vermiş gibiyim
Kendime kızgınım,
En çok da kendim dışındaki herkesin hayatını kolaylaştırmaya çalıştığım için.
Kendime öfkeliyim,
En çok kendimi dinlemek yerine,kendim hariç herkesi dinlediğim için.
Kendime yaptığım şeyleri hazmedemiyorum,
Hayatımdaki herkese gösterdiğim sevgiyi,saygıyı,mutlu etmek için attığım taklaları....
Kendim için çeyreğini bile yapmadığım için...
Cümleler yine sonsuz oldu.
Hep üç noktaya vardı sonuç.
Tıpkı şu anda kendime yaşattığım saçmalıklar gibi.
Artık her şeyin bir sonu olmalı.
Her şey bir sonuca varabilir.
Bir muamma içinde kurduğum bir dünya bu
Ne başı belli, ne de sonu.
Artık dur demeli bazı şeylere.
İlk adım başlandı.
Dönüş için çok geç.
Kendim hariç hiçbir canlıya tapmayacağım.
Anladım ki; dostta benim, düşman da benim...
Sevgili de benim, arkadaş da benim...
İnsanlar seni istedikleri gibi kimliklendirirler.
Fakat önemli olan senin onları koyduğun yerdir.
Sadece kendini gören kişiolmalısınız.
Dilerseniz bencil deyin.
Fakat doktor önce kendi yarasına pansuman yapmalı!!!
Ötesinde netice belli...
Şimdi anladın mı narsist bebeğim.
Sadece senli olmalı artık her kelimen,
Her adımın senli olmalı.
Sadece kendinle beslenmelisin.
Herkesi dinle, ama senli bir fikrin olsun.
Herkes bir şekilde yönlendirmeye çalışır seni
Sen ki sadece canlılar evreninde kendine tapan ol.
Ötesinde netice belli...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder