Zaman girdabına sıkışıp kaldı,
Kalp atışları hızlanmıştı.
Kayıp yıllara gelmişti.
Zihninden silmek istemişti.
Zor olmuştu,ama başarmıştı.
Şimdi ise zaman girdabında, hatırlamaya başlamıştı.
Soluğu kesilmişti.
Göz yaşlarına engel olamamıştı.
Artık korkuyordu kendinden.
Kayıp yıllarla beraber giden şeyler olmuştu.
Sevgi,İnanç,merhamet,güven.
Miladın başlangıcıyla birlikte gelenler ise,
Narsistlik,şizofreni,paranoyaklıklar...
Çok geçmeden toparlanan mantıkla birlikte,
Saçmalığa yer bırakmayan bir Narsist doğmuştu.
Hiçlik çerçevesinde başlayan bir milattı bu.
Nihilist bir bakıştı bu.
Narsist bir paranoyağın hayata gelişiydi bu.
Zaman girdabından karanlığa attığımız anılar,
Ödediğimiz bedellerin resimleridir.
Korkaklığımızdan dolayı sileriz onları.
Oysa o resimlere baktıkça,
Geçtiğimiz yolların tek yönlü olduğunu hatırlar,
Ve başka yollara yönelebiliriz...
Boşluk zamanlara üzülmemeli insan,
Bazen boşlukta süzülmeli...
Ki daha net görsün gerçeği.
Çünkü karmaşa gerçekliği örten bir perdedir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder