Her şey kassal bir sancı kadar görünmez.
Şimdi bir karar vermeli,
Ya var olmalı ya da yok olmalı.
Kas sancısı yok sayılamayacak kadar ağrılı.
Fakat ağrıyı sadece hisseden bilir.
Sonuçta görünürde bir şey yok.
Her şey olağan ve güzel dururken,
Kim görünmeyen bir şikayeti saysın ki!
Mevsimsel bir vurdumduymazlık sarsa ruhumu,
Kar mı, yağmur mu, şimşek mi... Umrumda olmasa...
Bedenime bir ağacın görevini yüklemeden,
Toprağımı değiştirsem...
Ruhumun hak ettiği meyvelere sarılsam...
Bir gölgeye sığınmaya ihtiyacım olmadan rahatlasam.
Söylesene mümkün mü?
Sessizliğe luzüm yok,
Ben zaten saymıyorum ölü heceleri.
Boş kuyudaki sese ihtiyacım yok,
Kuyunun dibinde kalana,dipteki dostluk kafi
Görünmez şikayet; sağır kulağı inletirken,
Duyabilen sağır rolü yapmaya mecbur kalır.
Şimdi ne bir iniltiye,
Ne de bir kelimeye gerek var.
Söz zamanında, taş yerinde...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder