#İSİMSİZ SÖZLÜK#

İsimsiz bir sözlüktük
Sessizliğe haps olduk
Bir grevdi yaşadığımız
Ya var olacaktık ya da...

Küslük var olan bir varoluştu

Sessiz sedasız bir iniltiydi şimdi herşey..
Susma zamanıydı belki de
Fakat olmuyordu
Çığlık çığlığa geçiyordu her şey
Konuşmak anlamsızdı
İnsan en çok da sustuğu zaman kendisiydi.
Konuşmayı oldum olası sevmem
Anlamak isteyen anlar her türlü...

Daraldı kafes
Nefesler önemsizdir
Sesler anlamsız...
Suskunkuğun sonsuz zaferi
Nefes alma
Kendin kal
İnsan ol
Var olmayı öğren
Nefes alarak insancık olma!!!
Oku ve düşün evlat!!!!
İnsan olmanın temel gereksinimi???