6 Nisan 2017 Perşembe

#TOPRAĞA GÖMÜLÜ PRANGALAR#

Ölüm kelimesi sisli bir hava gibidir.
Gelir ve gider...
Alır götürür bütün her şeyini.
Boş gözlerle güne başlarsın.
Duygu boşluğu en şiddetli sarsıntısıyla alır seni,
Sürükler en olmadık çamura.
Karanlık her çöktüğünde, aydınlanırsın.
Gün doğduğunda silikleşirsin.
Varlık olgusu bir girdap misali,
Döner döner durur!
Mide bulantısıyla bakarsın karanlık gölgelere.
Adım adım yoksullaşır kimlikler.
Kimliksiz bir kararlılıkla koşarsın,
Ancak realite dedikleri bu olmalı ki!
Kimliksizler senden önce orada olur.
Sen gerisin geri arkada kalıp sıkışırsın girdaba.
Tek kişiye bile dahi yer kalmamıştır.
Silik silüetler yerini alırken,
Kimliği belirgin olanlar, sığmazlar toprak üstüne.
Ah şimdi söyle bana aCANIM benim!!!
Ha varım ha yokum!
Kim için var?
Kim için yok?
Tanrı, Allah,Şiva, yehova sadece kelime oyunu.
Net bir şey var, suretlerinden yarattığı canlı toplulukları!
Peki ama ne bu lades.
Ben kazanırsam ne olacak?
Sen kazanırsan ne olacak?
Dön ve bir bak toprağa!
Kemikler dışarıda kalmış,
Cesetler sığmıyor yere göğe.
Annelerin göğüsleri boş,
Çocukların bedenlerinin yarısı yok!
E be yarim...
Ne olacak şimdi?
Kim kimi vurdu ki de, bu oldu?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder