#ALDATMACA#

Araladı kefenini
Yüreği çığlık çığlığaydı
Son zifti de içmişti
Beti benzi gitmiş bir adamla bekliyordu.
Masalların kirli kimliğine gizlenmişti
Saklanmak güvende hissettirmişti.
Oysaki hiddetinin amacı yoktu.
Boş bir serzenişe sığdırmıştı bütün öfkesini.
Şimdi perdenin öteki tarafına değmişti.
Bağlaçların anlamsızlığı artık rahatsız etmiyordu.
İşte şimdi hazırlık aşamasını bir adım geçmişti.
Fakat vadesi vardı.
Bütün benlik akmalıydı.
Yıkılmalıydı küçük köprüler,
Kapı kilitleri kırılmalıydı...
Anlam bütünlüğü yoktu kelimelerin.
Kelime oyunları artık haz vermiyordu.
Mitolojik hikayelerden ibaretti hayatlar,
Çirkinliği gizleyen karanlık kadar aldatmacaydı,
Adeta Kurgu çalıntıydı.
Sessizliği bozmaya çalışan bir sağırdı,
Kelimeleri anlamlı kılmaya çalışan bir dilsizdi.
Kefenin içinde yatan soluk benzine baktıkça utandı,
En büyük haksızlığı kendine yapmıştı.
Yüreğini daraltan bir pişmanlıkla bakıyordu kendine.
Dönüşü kaybetmişti.
Zamansızlık çaresizliğiyle çarpılmıştı.