#ÇÖP POŞETİ#

Kısa ve basitti
Hayatın her sürümü basittir
Detaya yer yok.
Oysa insanlık sürümü güncellendikçe günceller kendini.
Vican ve merhamet en önemlisi.
Her insancık sürümü bunu güncelleyemez...

Şimdi ölümün verdiği bir grilik var gözlerde
Hüzün, mutluluk, keder, hasret....
Karmaşıktı...
Hadesin verdiği bir yetkiydi her şey.

Gölgesizdi bütün ruhlar,
Tanrı inliyordu
Anlam veremiyordu olanlara.
Hep tekrar ediyordu kendisine; "onu ben yarattım!!!"
   -"onu ben alacaktım."
Bu robotik sürümün ne olduğuna anlam veremedi ve bağırmaya devam etti.

Dünya sarsıntı sancısı çekiyordu,
Patlayışa ramak kalmıştı.
Oysa tanrı insancığı artık istemiyordu.
Hergün kendinden bir damla verdiği filizleri yok oluyordu.
Her yok oluş ruhunda  bir grilik bırakıyordu
Artık Karmaşıktı...
Nefret doluydu
Lilithi anlıyordu..
Sessizce meryemi anlamaya zorladı kendisini,
Yeniden merhamet dolmalıydı...
Olmuyordu...olmuyordu..
İnsanlığın dediği gibi;
Beden bir çöp poşetine atılmalıydı...