#Dünden Geriye Kalan Bir Rüya#

Sessiz sulara gömüldük
Kavgaya yer vermeyen bir sessizlikle başa çıkmak mümkün mü?
Korkarım değil, sancılı birgündeyim.
Peşi sıra gelen mucizeler ardına gelen büyük karabasan!
Davet edilmeyen misafirlerden hiç hoşlanmadım oldum olası,
Dünya'yı gölgede bırakan bir evrendeyim sanki.
Ne ben buraya aidim, ne de dünya gerçek.
Kaygı dolu insanlar, Koşuşan fareler, Mırıldayan kediler...
Etraf çok kalabalık, nefes aldırmıyorlar.
Duyguların yerini madde varlığı almış iken,
Hayati fonksiyon sadece nefes almaktan ibaret olmuş durumda.
Tek gerçek ilerleyen zaman,
Titrek akrep ve yelkovan...
Birbirinden kaçak yaşayan evrenler bütünü
Çizgi çizgi yollar görüyorum.
Sağa giden de, sola giden de yol sonunda aynı noktaya varıyorlar.
Zorluk ,kolaylık göreceli kavramlardan ibaret!
Ancak soluk soluğa koşarak o yol sonuna gelmek ile
Dingince yürüyerek o yol sonuna da gelmek mümkün,
Acele etmeden,geçtiğimiz yolun her taşını ezberlemek lazım.
Dünden geriye kalan bir rüya,
Korkarak izliyorum ki, titreyen bir ağaç dünya'nın merkezinde
Ne yapacağını bilmeden, sadece bekliyor.
Kaygılı, hüzünlü, sancılı bir bekleyişle onu kavuran güneşin batmasını diliyor.
Gece ise yalnızlıktan, sabahın olmasını ve güneşin doğmasını diliyor.
Bir cehennem havası hakim dünya'ya
Bir cehalet serüveni ile başa çıkıyor arsız kahramanım!
Sağdan soldan gelen bir kurt sürüsü görüyorum,
Önüm arkam uçurum,
Toprak çekecek mi sonsuz boşluğuna,
Bir yarasanın kanadına sığındım bugece.
Hüznün, hayal kırıklığının,kızgınlığın ne olduğunu bilmeyenler ülkesi burası.
Beni buraya gömmelisiniz.
Ah sonsuzluğun asil meleği,
Ruhumu taşıdım buraya,
Beni buradan alma ne olur!
Ömrümce hissedemediğim aitlik duygusunu şu anda hissediyorum.
Artık ölebilirim...
Unuttun mu, herkes tercihleri kadar yaşar.
Şimdi tercih zamanı, buldum kayıp diyarı.
Hapsetme artık beni bana,
Kollarım da , bacaklarım da bana ihanet etti...
Şimdi sende yapma bunu...
Kanatlarımı kırmadan, rüzgara yön verme zamanı,
Karanlık basmadan, fırtına çıkmadan, gölgeler uyanmadan...
Fısılda rüzgara ey freyja,
Şimdi sonsuzluğa karışma zamanı
Bir huzur kumu sardı çölleri.
Sular kaynıyor, görüyorsun ya herkes heyecanlı.
Aidiyet duygusu coşturuyor canları.