22 Kasım 2017 Çarşamba

#Elimin Tersi ile İttim Bugünü#

Sessizlik yemini ediyorum, ama inançsız bir insanın istikrarı kaç gün sürebilir.
Grimtırak bir akşam ile verilen her söz lafta kalır derler..
Seni seçtim kurşun asker,
Bir adım öne ilerle, uyum sağla.
Sonu olmayan bir oyun bu, ne sonu öngörülebilir ne de başı...
Sessizliğini koru, ve oynamaya devam et.
Belki, belki birgün sıra sana gelir...
Korkak, kirli bir el gördüm,
Her telden çalıyor,  her gemide kürek çekmiş belli ki
Kimseyi suçlamak değil niyetim, amma velakin bir vicdan meselesidir aldı götürdü beni
Bir vicdan sesi duymayınca dinlemek anlamsız geliyor.
Bazen öyle ki, o gözler bülbül misali şakıyor...
Teşekkür ediyorum hayatımdaki her zerre toz kırıntısına...
Onlar olmadan pisliği çamurla ayırt edemezdim..
Şimdi yavaş yavaş idrak ediyorum ey lusifer,
Kainatın en nadide varlığı balık imiş...
Yeri geldiğinde hatırlamalı, yeri geldiğinde unutabilmeli imiş.
Ben bir masal perisi ya da bir masal cini hiç olamadım.
Ortalarda olmak bana göre değil..
Ya olmalı ya olmamalı...
Ancak insanlık hikayelerinde her  daim bir olasılık hikayesi öngörülüyor.
Korkarım ki kullanılmayan uzuvlar, nesneler köreliyor,
Beyin en temelinde tabi ki, ancak o var ki en üstünü; rüyalar!!!
Hayaller çocuklarda yok olmuş,
Ah be !!!
Küçük ya onlar, neden bunu yaptınız?
Bu minik insanlar şimdi yaradan dan ne isteyebilecek?
Amaçsız bir yemek mi? amaçsız bir iş mi?
Yapmayın be ne olur!

Bugün kalbim sıkıştı... Daha 21 yaşlarında güzeller güzeli bir kız. Aile ya da toplum baskısı kaynaklı psikolojik bipolar bozukluk. Kalp alışkın ya bir ileri bir geri atmaya. Bu meleğin toplumsal tedirginliğini hissettiğim her an kalbim sıkışıyor. Nefes almakta zorlanıyorum. Babası da destek çıkıyor gibi, Amma velakin yine de bir hedef koymuş ki tek ilerlemek zorunda...
Bir azim ki gördüğüm, onu her gördüğüm de; Evet.! bu gün de bir adım cehennem geride kaldı dediğim.
Loki şahidim ki, gün be gün ilerliyorum kendi çarkımda... Sildim, süpürdüm cinliği, fitneyi, festlığı... Huzurla dolu bir gelecek sunacağım sizlere; lokinin dürüst çocukları.

İnancın yarısı soyuttur. Ama kalanı ise somuttur.  Bunu gösterdiğim her evladım, kara kuyunun dibine inecektir. Sonsuz bir kudret sunduk sizlere. Ölümün perdesi kalkıyor sizlere, Görmeyi öğrenin artık!

Gölgeli bir güne veda etme zamanı, Elimin tersi ile ittim bugün, dünden geleni. Korktum kendimde. Ama anladım ki acının gelmesi, tatlıya merhaba demenin bir yoludur.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder