Her şey bir umut kırıntısıyla başlamıştı
Güvenmek zor işti, ama umudun başlangıcı güveni de tetikliyordu
Hayat ne kadar adaletsiz olsa da, bazen küçükte olsa adil olmaya yelteniyordu
Güzel şeylere zaman var diyordu
Sabırlı olmak erdemdir diyordu
Bunu söylemek ne de kolaydı
Gel gör ki.. ne günler geçiyordu
Ne de uzun geceler kısalıyordu
Geçen tek şey içindeki hevesti
Sonra birgün..gözlerini açtı
Gördüğü rüyadan çok etkilenmişti
İlk defa rüyası gri değildi
Rengarenk çiçekler, gülümseyen insanlar
Yeşil bahçeler, tüten bacalar
Sarılan insanlar vardı
Umutla bakan gözler görmüştü
Yoksa bütün bunlar tebessümlü yarınların habercisi miydi?
Bunu bilmek belki de imkansızdı
Ama bu o umut kırıntısını yüreğe saplamıştı
Artık gri değildi dünya
Her adımının bir nedeni olmaya başlamıştı
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder