hayat bir kelime oyunuydu
devam mı? tamam mıydı? işte bütün olay buydu
sona yaklaştıkça, kelime oyunu yapmaya başlamıştık
bu, ömrü uzatmıştı
fakat zaman geçtikçe, bu kelime oyunu yetmez hale gelmişti
bu oyunda sen daha iyiydin
bu bir oyundu, değil mi?
bu oyunu çok ciddi oynuyordun. korkularım vardı
ama sen, bu korkularımı göremeyecek kadar umutluydun
senin için ya vardı ya yoktu değil mi? keşke, keşke benim içinde öyle olsaydı
ama sana göre en büyük keşke ben, bana göre en büyük keşke hayattı
işte bütün fark buradaydı
sonuçta birimiz devam edebilmiştik
o da sendin
sen dildeydin, ben yürekte
sen hep dile getirdin, ben hep sustum
sen korktun, ben sessizce cesaret buldum
gün geldi ki: hadi kalk gidelim..
ben evet diyecekken, sen yok olmaz, nasıl yaparız dedin
geçmiş olsun kara sinek
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder