Hayat bir sana bir bana dedi
Sıra her bana geldiğinde sen dedim, o ise şansımı aldı
Her adımımda şanssız olmam yüzüme yüzüme çarptı
Yeri geldi adım attık ama engeller çıktı
Bu yüzden tekli adımlar attık,destek gerekiyordu adımlara
Ama kol değneklerim olmadığı için devam edemedim
Bir anda çıka geldin sen, tam adım atacakken..
Hayat bana sen onu, ben şansını aldım dedi
Ve sen gittin, elde ne değnek ne de bir dost kaldı
Yapayalnız kaldırıma oturdum
Kendimi ve seni düşündüm
Bu anlaşma hiç de adil değildi..
Tekrar bir anlaşma istedim...
Bu şansı vermedi hayat bana
Eğer yaşadığım ikilemleri çözebilirsem, bir şans daha verebilirdi
Evet bu şansı henüz hakedemedim, ikilemleri çözmek her babayiğidin harcı değildir
Bu hileli bir oyun bunu biliyorum
Ama sonunu bile bile adım attım
Hep dediğim gibi; mutlu olmak istiyorsak, üzülmeyi göze almak zorundayız...
Bunları düşünürken bir dost çıkageldi; düşünme yaşa dedi!
Nasıl diye sordum? anı yaşa, düşünme dedi
Denedim dediğini, çünkü o çok farklıydı..
Belki onun bakış açısıyla bakarsam, bir şeyleri değiştirebilir diye düşünmüştüm
Sonra birgün bana seviyor musun diye sordu?
Hayır , ama nefret ediyorum diyebildim
Gece kafamı yastığa koyduğumda o vardı
Evet bu sevgiydi...ama sonu alevliydi..sonu uçurumdu...
Hep dediğim gibi son hep aynıydı...
Dosta teşekkür ederim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder