Ölüm esiyor buralara

Anladım ki hiçbir şey değişmeyecek
Bunun bizim tercihlerimizle alakası yok
Kalbimizle de. Sadece hayatın sunduğu koşul önemli

Tıpkı KPSS başvurusu gibi
Nitelik meselesi
Bu niteliği ya taşırsın ya da taşımazsın
Asıl trajik kısmı ise
Taşımadığı niteliğe rağmen, inatla tercih yapma çabasıdır
Bile bile kendini kandırırsın
Tıpkı böyle olan birini tanıyorum
Günden güne, gözlerimin önünde kendini kandırmasını..
İzlemiyorum, böyle anlaşılmasın!
Her daim ona gerçekleri söylüyorum
Ama sabah yine her şey, bir önceki gün gibi oluyor

Birinin karşınızda kendi kendisini yok etmesi çok acı...
Bir şeyler yapmaya yelteniyorsunuz
Ertesi gün hiçbir şey yapmamış gibisiniz
Bu tıpkı kötü bir kabus gibi
Hergün bir önceki gün ile aynı
Umutsuzca, çözüm yolları aramak
Çaresiz aslında...
Pes etmekten nefret ediyorum
Bir çocuk gibi inatlaşıyorum dünya'yla
Çocuklar hayal kırıklığının, çaresizliğin anlamını bilmezler
Oysa ben biliyorum
Yine de değişmesini, çaresizce istiyorum

Bu bataklığın ortasında kürek çekmek gibi
Belki diyorum,sadece belki..
Çünkü mutluluğu herkesten çok, o hak etti
Şimdi her şeyini yok eden, o canavarlara dönmesi...canımı acıtıyor

Söylesenize hayallerinizi çalan, Sizi satan
Sizi hiç kabullenmeyen
Her gittiğinizde kapıyı gösteren
Sizi hiçliğe itenlere döner miydiniz?
Bu nasıl bir yürektir ki, her şeye rağmen...
Dönüp, 'geliyorum size' diyor
Böyle yürekler, sürünmeye mahkümdur

Ben öfkeleniyorken,bu insan sakin
Çünkü ne yaptığını göremiyor
Etki altındaki bir prenses gibi
Masaldan farkı ise sonu mutlu bitmeyecek olması

Gözü hiçbir şey görmüyor
Hiçbir şeyi hatırlamıyor
Sadece dönmeye odaklı adım atıyor
Görmüyor ki; o insanlar, uçurumun dibinde şeytanla anlaşma yapıyorlar
Şeytanla; 3 cana karşı,onun büyük yüreği
Günden güne umut tükeniyor
Yerini karanlığa, soğuk, çaresiz boşluğa bırakıyor
Ölüm esiyor buralara
O görmüyor bunu