Giden çok oldu.Gelen hep geç geldi
Şimdi yine aynısı...
Artık gücüm yok
Kimseyi beklemek istemiyorum
Her bekleyiş içimden bir şeyleri yakıyor
Yanan şeyler...Canımı acıtıyor
Küllenmiyor, Alev daha da büyüyor
Bu acıyı bir tek ben hissediyorum
Hissizleştim ben.Duygu karmaşam bitti
Duygularım uyuştu
Üzülmek, mutlu olmak sadece lafta kaldı
Bu beni çok hırpalıyor
Umutla devam etmeyi hayal ediyorum
Belki umut etmek, güzelceler getirir
Yine olasılık hesabına başladım
Bunu yapıyorsanız, sorun ciddi demektir!
Ama bir yerde iyi. Neden mi?
Kendimizi kandırabiliyorsak;
cümle sonlarına '...güzel olacak' deyip adım atabiliriz
Adım atmaya devam ettikçe
Belkilerle uğraşırız
Yine sebepler yaratabiliriz
Yeniye olan yabancılıktan çıkabiliriz
Belki.....
Belki bu yüzden
Belkilerin olasılığını sevdim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder