Hayatı sorgulamak kolay çünkü herkes kendi gözünden bakabilir dünyaya... Kiminin
gözleri ıslanırken içinde gülüşler vardır, kiminin yanakları tuzundan yenmez. Sen
baktığını görürsün ve dünya senin etrafında dönüyordun Başkaları başka hayatlar,
onlar hep yalan.
Senin mutlulukların var, acıların var... Kaybettiklerin, kazandıkların var. Sen
kendinden bakıyorsun dünyaya. Senin canın yanıyorsa 3. Dünya Savaşı çıksa
umurunda olmaz ama sen mutluysan ve o savaş çıkıyorsa, "Hadi ya, iki dakika mutlu
olacaktık, nereden çıktı şimdi bu savaş?" dersin. Mutluluğunu bozan şeyleri sevmezsin.
Canın yanıyorsa zaten dünyada bundan kötüsü olamaz senin için.
İnsan kendine bakamaz, aynalar bunun için üretilmedi. Zaten hiçbir ayna senin
ruhunu göstermez. Eski Türk filmlerine benzemez hayat, yani şöyle bir cümle
kuramazsın: "Hayır, siz kovmuyorsunuz, ben vazifemden istifa ediyorum." Sen
vazifenden istifa edemiyorsun, eninde sonunda hayat seni kovuyor. Senin istediklerin
olmayacak ve inan dünyanın en zengin insanının da sorunları var.
Acılar beyninin sana kıyabildiği kadar... Mutluluk zaten beynine çok uzak çünkü
beynin yüzde doksanı olumsuza çalışır. Olumsuz olsa yine iyi... Olumsuza çalışıyor...
Bu ne gayret be oğlum. Kazık mı çakacaksın sanki. Bir kendine gel, beyninin yüzde
onu ile yaşa biraz. Olumluya çalış, sevmeye alış...
A.BATMAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder